ذخایر نفتی آمریکا؛ نشانه‌ هزینه‌های تقابل با ایران

در خبرها آمده است که آمریکا برای مدیریت اختلال در عرضه نفت و حفظ ثبات سوخت، بار دیگر به ذخایر راهبردی خود متوسل شده است؛ ذخایری که طبق آمار منتشرشده، به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۲ رسیده‌اند. البته آزادسازی اخیر، مبادله‌ای اضطراری برای تأمین نفت یک پالایشگاه است؛ اما در بستر بحران گسترده‌تر انرژی، معنای راهبردی قابل تأملی دارد.

به گزارش سراج24؛ محمدعلی رنجبر، نوشت: مسئله این است که فشارهای ناشی از جنگ با ایران، بحران را از میدان نظامی فراتر برده و به حوزه انرژی، اقتصاد و زندگی روزمره مردم آمریکا کشانده است. وقتی مدیریت پیامدهای یک تقابل، دولت آمریکا را به استفاده مکرر از ابزارهای اضطراری وادار می‌کند، روشن می‌شود که این تقابل برای واشنگتن نیز هزینه دارد.

آمریکا بارها کوشیده است با فشار اقتصادی، تهدید نظامی و حتی جنگ، جمهوری اسلامی را به عقب‌نشینی وادار کند؛ اما راهبرد براندازی، با واقعیت استواری مردم ایران و ظرفیت مقاومت جامعه ایرانی مواجه شده است.

مسئله واشنگتن این است که اگر هدف نهایی‌اش پایان دادن به نظام جمهوری اسلامی باشد، چگونه می‌خواهد به این هدف برسد، وقتی ابزارهای مختلف فشار نتوانسته‌اند اراده سیاسی ایران را درهم بشکنند؟

فشار بر ایران ممکن است هزینه‌هایی سنگین ایجاد کند؛ اما فشار متقابل نیز می‌تواند هزینه تداوم تقابل را برای طرف مقابل افزایش دهد. هنر راهبردی ایران آن است که این ظرفیت را با حفظ انسجام ملی، تقویت تاب‌آوری اقتصادی و دیپلماسی فعال پیوند بزند و هزینه‌های تحمیل‌شده را به دستاورد سیاسی تبدیل کند.

قدرت راهبردی فقط در توان واردکردن فشار نیست؛ در ایستادگی، مدیریت هزینه‌ها و واداشتن طرف مقابل به بازنگری در محاسبات خود نیز هست.

اخبار مرتبط

شکوفایی محور مقاومت و معیوب شدن نسخه سعودی